I ಬಾರೆ ಶ್ಯಾಮಲೆ I ಬಾರೆ ಶ್ಯಾಮಲೆ ಬಾರೆ ಕೋಮಲೆ ಒಲವ ಕೊಳದಲಿ ಮೀಯುವ ನನಗೆ ನೀನು ನಿನಗೆ ನಾನು ಎಂದು ನಲಿದು ಹಾಡುವ ಕಾಂತೆ ನೋಡೆ ಒಲವ ಕಮಲ ಅರಳಿ ಗಂಧವ ಚೆಲ್ಲಿದೆ ನಿನ್ನ ಕಾಂತಿಯ ತಾನು ಬಯಸಿ ತಪವ…

I ನಮ್ಮೂರು ನವಿಲoಗೆ..I ಅಂದದ ಚಂದದ ತವರೂರು ಕಬ್ಬಿನ ಸಿಹಿಯಿದು ನಮ್ಮೂರು.. ಬಳುಕುವ ಬಳ್ಳಿಯ ನೋಟವಿದು ಹೊನ್ನ ಪಚ್ಚೆ ಹಸಿರಿನ ಸೊಬಗಿದು..// ನಮ್ಮ ಗಾವ ಚಂದನ ಬಲವು ಗ್ರಾಮ್ಯ ನುಡಿಯೇ ಶ್ರೀಗಂಧವು.. ಹಳ್ಳಿಯ ಕಡೆ ಮಮತೆಯ ನಡೆ ಕೂಡಿ ಬಾಳುವ ನವನೀತ…

I ನನ್ನವನು I ನನ್ನ ಕಿರು ಬೆರಳ ಹಿಡಿದವನ ನಾ ಹೇಗೆ ವರ್ಣಿಸಲಿ..?!, ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದ ಶಾಯಿಯಾಗಲೇನು, ಪದಗಳಿಲ್ಲದ ಹಾಳೆಯಾಗಲೇನು.. ಅವನ ಪಾದ ತೊಳೆಯುವುದೇನು..? ಅವನ ಹೆಜ್ಜೆ ಬಿದ್ದರೆ, ನಾನೇ ಹೂವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ… ನನ್ನ ಅಂಗೈ ಹಿಡಿದವನ..? ಹೃದಯವೆಂಬ ಹಣೆಯ ಮ್ಯಾಲೆ ಆ,…

ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಗಾರಾ.ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಬರಹದ ಹಕ್ಕಿ ಬರಹದ ಗೂಡೊಂದು ಕಟ್ಟಿದೆ ತಾಯಿ ಅದುವೆ ತೂರಿ ಬಂದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಲೆಕ್ಕಿಸಲಿಲ್ಲ, ಪ್ರತಿ-ಪದಗಳಿಡಿದು ಹೊಸೆದ ಗೂಡ ಗೋಡೆ, ಭಾವದ ಬುಗ್ಗೆಗಳ ತಳಸ್ಪರ್ಶಿಯಾಗಿ ಲೇಪಿಸಿತ್ತು, ಆತ್ಮಧಾರೆಯ ಲೇಖನಿಗೆ ಕಾವಿನ ಮೈಯೊಡ್ಡಿತ್ತು, ಕಾಸಿಲ್ಲದ ಬರಹಗಳು, ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾರಿತ್ತು, ವಿಕೃತ…

“ಇದು ಕಳೆದು ಹೋಗುವವರ ಸುಂದರ ಕನವರಿಕೆಯ ಕವಿತೆ. ಕುಂತಲ್ಲೆ ನಿಂತಲ್ಲೆ ಮಾಯವಾಗುವ ಜೀವದ ಸಂವೇದನೆಗಳ ಮಧುರ ಭಾವಗೀತೆ. ಆದರೆ ಎದೆಯ ಅನುರಣಿಸುವ ಅನುರಾಗದ ಹಕ್ಕಿಯ ರಿಂಗಣಗಳ ಸ್ವರಗೀತೆಯಿದು. ಒಲವರಾಗಕೆ ಲಯ ತಪ್ಪುವ ಹೃದಯಮೃಂದಗದ ತಾಳಗಳ ತಲ್ಲಣಗಳ ಚಿರಗೀತೆಯಿದು.? ಪ್ರೆಮಗಾರುಡಿಗೆ ಪರವಶವಾಗುವ ಜೀವ-ಭಾವಗಳ…

ಹರೆಯದ ಒಲವು ಸುಕ್ಕುಗಟ್ಟಿದ ಹೃದಯಕೆ ಹರೆಯದ ಹಿತ ತಂದಿರುವೆ, ಸುಂದರಾಂಗನೆ ನಲ್ಲ, ಚಂದಿರನ ರಂಗಿಲ್ಲ, ಸಪ್ತ ಸಾಗರಾಚಿನ ನಂಟಿದೆ, ನನಗೂ ನಿನಗೂ ಹೇ ನಲ್ಲ, ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇಮದ ಬಿಸಿ ತಾಕಿಸಿರುವೆ, ಚಿಮ್ಮಿದ ಒಲವಿಗೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸು ಪ್ರೀತಿಯ ಮಹಲಿಗೆ..!…

ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ನಿಲ್ದಾಣ..? ಅಲೆಮಾರಿಯಾದಂತಾಗಿ ಮನವು, ಅತ್ತಿತ್ತಾ ಅಲೆದಾಡುತಲೇ!ನನ್ನದಲ್ಲದ… ಅಲೆಗಳ ಬಳಗದ ಬಲೆಯಲಿ ತೇಲಾಡುತ, ಅರೆ ಭಾವದ ಭವದ ಬದುಕ ಹೆಣೆದಿದೆ. ಇತ್ತ ಚಿತ್ತ ಬಯಸಿದ ಬದುಕೂ ಇಲ್ಲ…! ಕತ್ತಲೂ ಕಳೆಯಲಿಲ್ಲ, ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯ ತರದಿ, ಆಚಿಂದೀಚೆಗೆ ತೂಗಾಡುತ,ಬಂದೆರಗುವ ತುಸು ಗಾಳಿಗೂ ಅಂಜುವಂತಾಗಿದೆ. ಬದುಕಲಿ…